Napisz lub zadzwoń:

Badania archeologiczne

Galeria realizacji

Zdjęcia z badań archeologicznych wykonywanych na terenach inwestycji. 

Kraczkowa, woj. podkarpackie

Badania archeologiczne przed inwestycją pn.: “Budowa sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami na dz. ew. nr 131/2, 131/3, 131/4, 132, 133/1, 133/2, 133/3, w miejscowości Wysoka oraz na dz. ew. nr 1856/3, 1858 w miejscowości Kraczkowa, gm. Łańcut”.

Nowy Łupków, woj. podkarpackie

Badania archeologiczne przed inwestycją pn.: „Budowa międzysystemowego gazociągu stanowiącego połączenie systemów przesyłowych Rzeczypospolitej Polskiej i Rep. Słowackiej wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi – gazociąg Strachocina – Granica RP”

Grodzisko Dolne, woj. podkarpackie

Badania archeologiczne przed inwestycją pn.: „Budowa wolnostojącego budynku mieszkalnego, odcinka sieci wodociągowej i przydomowej oczyszczalni ścieków na działkach ewidencyjnych nr 4828, 4830, 4829/1, 4829/2, 4849/2, 4851/1, 4854, 4855/1, 4873, 4723 położonych w miejscowości Grodzisko Dolne, gm. Grodzisko Dolne. ”

Sierakośce, woj. podkarpackie

Badania archeologiczne.

 

Mała Wieś, woj. mazowieckie

Badania powierzchniowo-sondażowe.

Badania powierzchniowe wykonane w ramach systemu Archeologicznego Zdjęcia Polski

Wybrane fragmenty naczyń.

 

Mała Wieś, woj. mazowieckie

Odwierty archeologiczne.

 

Sanok

Nad Sanem wijącym się pośród zalesionych gór powstała przed wiekami osada, która od rzeki wzięła nazwę Sanok. Już w połowie XII w. był to gród obronny i ważny ośrodek administracyjny. Rolę tę pełnił także w wiekach późniejszych. Ukształtowanie terenu i warunki geograficzne miały niewątpliwie wpływ na to, że Sanok, już od przeszło 800 lat wpisany jest w historię Podkarpacia.
Najstarsza pisana informacja o Sanoku pochodzi z czasów, gdy ziemia ta należała do książąt ruskich. Jest nią wzmianka w kronikach ruskich – Latopisie Hipackim, mówiąca, że w roku 1150 król węgierski Gejza II „przeszedł góry i wziął gród Sanok i posadnika jego i wiosek w Przemyskiem wiele zajął.” Oznacza to,że na przestrzeni pomiędzy granicą a Przemyślem, był to najważniejszy gród obronny oraz ośrodek władzy administracyjnej nad grodem i przynależnym doń obszarem. Latopis jeszcze dwukrotnie informuje nas o Sanoku; w roku 1205 wzmiankuje o odbytym tutaj spotkaniu króla węgierskiego z ruską księżniczką, a w 1231 r. o udaniu się jednego z książąt ruskich do: ” Sanoka – Worot Uhorskich”
W 1339 r. jeszcze za czasów przynależności do Rusi Halickiej, Sanok otrzymał przywilej lokacyjny na „prawie magdeburskim”. Wydał go 20 stycznia 1339 r. książę halicki Jerzy II Trojdenowicz, pochodzący z mazowieckiej linii Piastów. Prowadzone w ostatnich latach prace archeologiczne na wzgórzu zamkowym i podsanockim wzgórzu Fajka, nie tylko potwierdzają źródła pisane lecz przesuwają datę powstania grodu daleko wstecz aż po wiek IX. Na Fajce, wzgórzu, które prawdopodobnie w przeszłości było dawnym Sanokiem, odnalezione zostały pozostałości dawnej świątyni i cmentarza oraz liczne ozdoby i enkolpiony w typie kijowskim. Znaleziono również 2 pięczęcie Wielkiego Księcia Kijowskiego Ruryka Ruścisławowicza z 2 poł. XII w.
Po roku 1340 Kazimierz Wielki przyłączył do Polski Ruś Halicką a 25 kwietnia 1366 r. potwierdził prawa miejskie Sanoka. W owym czasie Sanok stał się stolicą jednostki administracyjnej o nazwie Ziemia Sanocka, która weszła w skład Województwa Ruskiego obejmowała ona tereny; od źródeł Sanu na płd.i wsch. po Błażową na płn. i Krosno na zach.
W sanockim zamku miał siedzibę urząd grodzki i ziemski, ze starostą na czele. W mieście działały również sądy: grodzki, ziemski i wyższy sąd prawa niemieckiego dla całej Ziemi Sanockiej. W XVI stuleciu dokonano staraniem Mikołaja Wolskiego, przebudowy istniejącego, gotyckiego zamku, na panujący wówczas styl renesansowy.
Pomimo licznych przebudów oraz zniszczenia skrzydeł zachował się on w tym kształcie do dziś. Prowadzone w ostatnich latach prace archeologiczne ukazały wygląd zamku z czasów kazimierzowskich. Dokonano częściowej rekonstrukcji gotyckiej wierzy oraz dobudowano południowe skrzydło. W sanockim kościele farnym brał ślub Władysław Jagiełło z Elzbietą Granowską w 1417 r. Prace archeologiczne prowadzone podczas rewitalizacji Placu św. Michała doprowadziły do odsłonięcia fundamentów gotyckiej świątyni. Zostały one zaznaczone na nowej nawierzchni placu. Udało się również przebadać dawny, przykościelny cmentarz, odnaleźć studnię przy kościele NMP na ul Grzegorza z Sanoka oraz ustalić lokalizację dawnego cmentarza przycerkiewnego u zbiegu ulic: Piłsudskiego i Sobieskiego. Przy kościele istniała szkoła parafialna. Uczęszczali do niej synowie mieszczan sanockich i okolicznej szlachty, z których liczni studiowali później na Uniwersytecie Jagiellońskim. Najwięksi z nich to: Grzegorz z Sanoka wybitny humanista oraz Jan Grodek – dziewięciokrotny rektor U.J. w latach 1540-1552.
Sanok stanowił uposażenie wdowie królowych, stąd też przez wiele lat zamieszkiwała w sanockim zamku Zofia Holszańska – po śmierci Władysława Jagiełły. Zaś o zasługach królowej Bony dla miasta, świadczy włączenie herbu Sforzów (wąż połykający Saracena) do herbu miasta. Okres od połowy XIV w. do połowy XVI w. uchodzą za najpomyślniejsze w dziejach miasta.
Od końca XVI w. rozpoczął się powolny upadek Sanoka. Przyczyniły się do tego w dużej mierze pożary, z których największy – w 1566 r. zniszczył miasto tak dalece, że ocalał jedynie zamek, kościół franciszkanów, 5 domów i górne przedmieście. Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 r. Austriacy zastali miasto tak zniszczone, że nie znalaleziono jednego choćby budynku w takim stanie, by nadawał się na siedzibę starostwa, toteż przeniesiono je do pobliskiego Leska. Powróciło ono do Sanoka w roku 1798, otrzymując na siedzibę budynek z którego usunięto szpital. Dopiero w 1812 r. cyrkuł został przeniesiony do wyremontowanego budynku zamku.
W 1848 r., w okresie Wiosny Ludów, powstała w Sanoku Rada Narodowa Obwodu Sanockiego i zorganizowała się Gwardia Narodowa Ziemi Sanockiej. Ok. 1845 r. powstał w Sanoku kotlarski warsztat rzemieślniczy założony przez Walentego Lipińskiego i Mateusza Beksińskiego. W roku 1886 został on przemianowany na zakład przemysłowy. Kazimierz Lipiński (syn Walentego) założył w kilka lat później Pierwsze Galicyjskie Towarzystwo Budowy Maszyn i Wagonów w Sanoku i w latach 1894-95 przystąpił do budowy fabryki na terenie dzielnicy Posada Olchowska. Tradycje tej fabryki kultywuje obecnie Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. Ogromne znaczenie dla rozwoju oświaty i kultury w XIX w. miało założenie w 1848 r. drukarni, przez Karola Pollaka. W roku 1855 wydrukowano pierwszy zeszyt „Biblioteki Polskiej” redagowany przez Kazimierza Józefa Turowskiego. W roku 1861 Pollak założył księgarnię i wypożyczalnię książek. Duże znaczenie dla rozwoju miasta miało wybudowanie w 1872 r. linii kolejowej z Chyrowa przez Zagórz i Łupków na Węgry oraz w 1884 r. wykonanie odcinka z Zagórza przez Sanok, do Jasła.
W okresie pierwszej wojny światowej Sanok znacznie ucierpiał w wyniku działań wojennych oraz epidemii cholery. Pierwszego listopada 1918 r. z gmachu Sokoła wyszły pierwsze polskie patrole i nastąpiło przejęcie władzy przez Polaków. W okresie międzywojennym Sanok wzbogacił się o Fabrykę Gumy, Fabrykę Akumulatorów „Warta”, oświetlenie elektryczne, wodociągi, częściowo gaz oraz szereg innych inwestycji. W roku 1934 powstało Muzeum Ziemi Sanockiej. 9 września 1939 r. miasto zajęły oddziały niemieckie. Do 22 czerwca 1941 r. Sanok był miastem granicznym, gdyż rzeką przebiegała granica państwowa pomiędzy Generalnym Gubernatorstwem a Związkiem Radzieckim. W 1940 r. przystąpiono do organizacji siatki podziemnych sił zbrojnych. Przez Sanok prowadziły w latach 1940-42 trasy kurierskie na Węgry, prowadzone były również przez AK liczne akcje dywersyjne. 9 sierpnia 1944 r. wkroczyły do Sanoka oddziały radzieckie. Wojna przyniosła miastu spore zniszczenia, szczególnie w przemyśle. Dla Sanoka trwała ona jednak dłużej niż do czasu, wyparcia oddziałów niemieckich. Przybrała charakter wojny domowej pomiędzy ukraińskim podziemiem a oddziałami MO, SB i Wojska Polskiego. Trwała ona do 1948 r. Niosła za sobą spustoszenie i zniszczenia wsi Ziemi Sanockiej. Jej ostatnim dramatycznym akordem była „Akcja Wisła” przesiedlająca ukraińskojęzyczną ludność sanocczyzny na ziemie odzyskane.

Tekst pochodzi ze strony: www.sanok.pl/historia-sanoka/

Oferta

Nasza oferta

Oferta naszej firmy skierowana jest do wszystkich, którzy szukają solidnej i doświadczonej firmy archeologicznej, która przejmie kompleksową obsługę archeologiczną inwestycji. Nie ważne czy to jest nadzór czy badania archeologiczne – z naszym doświadczeniem zawsze masz pewność, że Twoje oczekiwania zostaną spełnione.

Analizy antropologiczne

Prowadzimy wyprzedzające prace archeologiczne

  • Pod domy jednorodzinne,
  • Pod inwestycje drogowe,
  • Pod przyłącza:
    • wodociągowe,
    • kanalizacyjne,
    • gazowe,
    • energetyczne,
    • telekomunikacyjne,
    • internetowe.
  • Pod duże inwestycje kubaturowe:
    • hale,
    • galerie.
  • Na terenach objętych wpisem do rejestru zabytków.

Zapewniamy pełną obsługę formalno-prawną w zakresie ochrony zabytków

  • uzyskanie warunków konserwatorskich,
  • przygotowanie wniosku na uzyskanie pozwolenia na prowadzenie prac archeologicznych,
  • uzyskanie zgody muzeum lub innej jednostki organizacyjnej do przyjęcia zabytków pozyskanych w trakcie badań archeologicznych.

Wykonujemy

  • Uzyskujemy wymagane ustawowo opinie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków
    dla opracowań Gminnych Ewidencji Zabytków i Gminnych Programów Opieki nad Zabytkami,
  • Wykonujemy opracowania wyników naszej pracy w postaci efektownych prezentacji,
  • Reprezentujemy gminę/miasto na posiedzeniach komisji i sesjach rady gminy/miasta

Działamy na terenach województw:

 

  • podkarpackiego,
  • mazowieckiego,
  • lubelskiego,
  • małopolskiego,
  • świętokrzyskiego,
  • śląskiego,
  • opolskiego,
  • łódzkiego.

 

Kontakt

Za swój największy sukces i zarazem źródło ogromnej satysfakcji uważamy tysiące zadowolonych klientów. Każdego dnia pracujemy na to, aby być jeszcze lepszymi.

 

BADANIA ARCHEOLOGICZNE

Nadzór Archeologiczny

Jest to najpopularniejsza forma badań archeologicznych, stosowana w strefie ochrony konserwatorskiej. Decyzja o prowadzeniu nadzoru archeologicznego wydawana jest w sytuacji gdy prace ziemne zlokalizowane są w sąsiedztwie stanowiska archeologicznego (przyjmuje się zwykle odległość do 200 m). Nadzór archeologiczny nad pracami ziemnymi ma na celu rozpoznanie, ochronę i zabezpieczenie zabytku archeologicznego, który mógłby zostać zniszczony. Nadzór polega na monitorowaniu przez archeologa wszystkich prac ziemnych związanych z inwestycją. Podczas jego trwania archeolog jest w stanie stwierdzić czy na nadzorowanym terenie występują zabytki archeologiczne.

Koszty nadzoru archeologicznego

Inwestor zobowiązany jest dokonać opłaty skarbowej w urzędzie gminy w wysokości 82 zł. Gdy już zostanie wydane pozwolenie, można rozpocząć prace ziemne. Wynagrodzenie archeologa jest niewielkie w porównaniu z całym kosztem inwestycji. Koszt badań archeologicznych jest uzależniony od kilku czynników:

  • powierzchnii obszaru objętego badaniami,
  • możliwości użycia ciężkiego sprzętu w fazie odkopania wierzchniej warstwy ziemii (tzw. odhumusowywania),
  • kosztu analiz potrzebnych do opracowania wyników,
  • rodzaju obiektów występujących na stanowiskach (inny koszt będzie dla cmentarzyska, inny dla osady itd).

Plan nadzoru
archeologicznego

  1. Wykonanie kwerendy archiwalnej, poprzedzającej właściwe badania terenowe, obejmującej zgromadzenie wszystkich danych dotyczących rejonu nadzorowanej działki ewidencyjnej.
  2. Rozpoznanie sytuacji stratygrafii horyzontalnej i wertykalnej, stwierdzenie występowania reliktów starszego osadnictwa bądź też zabudowy tego terenu;
  3. Ręczne doczyszczenie wykopów;
  4. Wykonanie dokumentacji fotograficznej;
  5. Wykonanie dokumentacji rysunkowej;
  6. Wykonanie dokumentacji opisowej;
  7. Zabezpieczenie pozyskanego materiału zabytkowego;
  8. Wstępne opracowanie naukowe wyników badań;

W przypadku odkrycia substancji zabytkowej lub obiektów archeologicznych niezwłocznie zostanie poinformowany Wojewódzki Konserwator Zabytków.

Zachęcamy również do zapoznania się z naszym artykułem dotyczącym nadzoru archeologicznego.

 

Badania Wykopaliskowe

Wykopaliskowe badania archeologiczne stosuje się w sytuacji, gdy przebieg inwestycji znajduje się w kolizji ze stanowiskiem archeologicznym. Archeolog w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków ustala powierzchnię niezbędną do przeprowadzenia badań pod daną inwestycję. Badania archeologiczne mają na celu rozpoznanie i zabezpieczenie zabytku archeologicznego, który mógłby zostać zniszczony podczas prac ziemnych.

Plan wykopaliskowych badań archeologicznych

Sierakośce stan. 3 (AZP 111-83/20)

 Badania archeologiczne o charakterze przedinwestycyjnym, ratowniczym  dotyczą inwestycji pn. „Budowa II etapu kanalizacji sanitarnej w Sierakościach”.

Główny kolektor sanitarny zlokalizowany jest na południe od zabudowań wsi i przebiega przez terasy nadzalewowe rzeki Wiar.  Przebieg kanalizacji koliduje z trzema stanowiskami archeologicznymi.

Stanowisko Sierakośce 3 (AZP: 111-83/20), zgodnie z kartą ewidencyjną stanowiska (KESA) zlokalizowane na działkach: …………………………………………, które to działki objęte są inwestycją.

Zgodnie z uzgodnieniami konserwatorskimi w obrębie stanowiska należy przeprowadzić badania wykopaliskowe (postanowienie WUOZ znak…….). Kolizja, a tym samym odcinek inwestycji obejmuje w przypadku stanowiska Sierakośce 3 ok. 320 mb. Odcinki kolizji i przewidywanych badań zaznaczone na dołączonym planie.

Wykop pod kanalizację realizowany będzie w szerokości ok. 150 cm. Tym samym obszar badań obejmie 480 m2.

Przewiduje się wykonanie sond określających miąższość humusu, a następnie mechaniczne oddarniowanie wykopów (na odcinkach porośniętych) . Na polach ornych usuniecie warstwy ornej do uchwycenia stropów obiektów. Odsłonięte obiekty zostaną wyeksplorowane metodą „negatywową”. Całość prac dokumentowana będzie fotograficznie, rysunkowo i opisowo zgodnie z przyjętymi standardami.

Po zakończeniu badań archeologicznych i spisaniu protokołu odbioru, teren przejmie wykonawca prac inwestycyjnych.

W związku z realizacją dalszych działań inwestycyjnych, teren nie będzie zasypywany i przywracany do stanu poprzedniego.

 

Badania Sondażowe

Forma badań archeologicznych polegająca na eksploracji niewielkiej powierzchni stanowiska archeologicznego w celu potwierdzenia lokalizacji stanowiska oraz określenia jego zasięgu. Celem badań jest weryfikacja istniejących stanowisk archeologicznych zaewidencjonowanych w ramach AZP (Archeologicznego Zdjęcia Polski) oraz stanowisk niezlokalizowanych w trakcie wcześniejszych badań rozpoznawczych. Przeprowadzenie tych prac ma na celu jak najdokładniejsze rozpoznanie terenu inwestycji tak, aby w trakcie jej realizacji nie dochodziło do przestojów.

Plan archeologicznych badań sondażowych. 

Badania archeologiczne o charakterze przedinwestycyjnym, wyprzedzającym  dotyczą inwestycji pn. „Budowa wschodniej obwodnicy m. Brzozowa – w ciągu drogi wojewódzkiej nr 886 Domaradz – Brzozów – Sanok”.

Projektowana droga zlokalizowana jest na wschód od zabudowań miasta Brzozów i południowy wschód od dzielnicy miasta Borkówka. Przebieg drogi koliduje ze stanowiskiem archeologicznym 15 (AZP 109-76/16).

Stanowisko Brzozów 15 (AZP 109-76/16) zgodnie z kartą ewidencyjną stanowiska (KESA) zlokalizowane na działce ewidencyjnej nr …….. która to działka objęta jest inwestycją.

Zgodnie z uzgodnieniami konserwatorskim (postanowienie WUOZ znak sprawy ……..) w całym pasie inwestycji czyli na odcinku ok. 3,5 km należy przeprowadzić badania powierzchniowe w celu weryfikacji i ewentualnego odkrycia nowych stanowisk archeologicznych.

Prospekcja terenowa odbędzie się na dostępnych polach ornych oraz terenach nie porośniętych roślinnością. W przypadku natrafienia na stanowisko archeologiczne zostanie naniesione jego położenie na szczegółową mapę. Określona ostanie jego przybliżona wielkość oraz zostanie sporządzona dla niego karta KESA. Znalezione zabytki zostaną po uprzednim oznaczeniu zostaną zabrane i wydatowane.

W obrębie stanowiska archeologicznego Brzozów 15 (AZP 109-76/16) należy przeprowadzić wyprzedzające badania sondażowe.

Wykop sondażowy zostanie założony w dwóch odcinkach długości 60 m każdy, w szerokości ok. 1,50 m. Tym samym odcinek przebadany sondażowo obejmie ok. 180 m². Odcinki  przewidywanych badań zaznaczono na dołączonym planie.

Przewiduje się wykonanie sond określających miąższość humusu, a następnie mechaniczne oddarniowanie wykopów (na odcinkach porośniętych). Na polach ornych usunięcie warstwy ornej do uchwycenia stropów obiektów. Odsłonięte obiekty zostaną wyeksplorowane metodą „negatywową”. Całość prac dokumentowana będzie fotograficznie, rysunkowo i opisowo zgodnie z przyjętymi standardami.

Po zakończeniu badań sondażowych teren pozostanie nie zasypany, zostanie przejęty przez wykonawcę robót do dalszych działań inwestycyjnych.

 

Badania Powierzchniowe

Badania powierzchniowe są niedestrukcyjną metodą badań w archeologii. Umożliwiają przebadanie wyznaczonego terenu w celu stwierdzenia występowania śladów działalności ludzkiej w przeszłości. Są metodą, która umożliwia zebranie informacji na temat lokalizacji stanowiska oraz jego zasięgu. Metoda ta opiera się na założeniu, iż najwyższe warstwy stanowiska archeologicznego są rozorywane przez orkę i powoduje to, że zabytki takie jak kawałki naczyń widoczne są na powierzchni ziemi. Większe obiekty archeologiczne są widoczne w postaci charakterystycznych form terenowych takich jak: pozostałości kurhanów, grodzisk, fos, zabudowań, fundamentów, ruin o różnym stopniu zachowania. Badania powierzchniowe mogą być stosowane zarówno w celu wykrywania nieznanych stanowisk archeologicznych, jak i weryfikacji stanowisk zawidencjonowanych.

 

Odwierty Archeologiczne

Odwierty archeologiczne są metodą prospekcji archeologicznej wymagającą pobierania próbek gleby. Wykonuje się je za pomocą świdra geologicznego. Podczas tego działania pobierane są próbki gleby do głębokości około 0,5 metra. Wydobyte próbki mają średnicę ok. 5-10cm i stanowią przekrój przez stanowisko będąc wycinkami stratygrafii stanowiska. Jeżeli badania są przeprowadzane z wykorzystaniem siatki pomiarowej, można pozyskać dane o miąższości i strukturze warstw na stanowisku.

GMINNY PROGRAM OPIEKI NAD ZABYTKAMI

 

Dla gmin i dla miast

Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nakłada na jednostki samorządu terytorialnego obowiązek sporządzenia programu opieki nad zabytkami (art. 87 ustawy).
Głównym odbiorcą programu jest społeczność lokalna, która bezpośrednio powinna odczuć efekty jego wdrażania. Dotyczy to nie tylko właścicieli i użytkowników obszarów i obiektów zabytkowych, ale również wszystkich mieszkańców, gdyż zachowane i należycie pielęgnowane dziedzictwo kulturowe wyróżnia obszar gminy i przesądza o jej atrakcyjności. Przyjęty przez Radę Gminy w formie uchwały gminny program opieki nad zabytkami jest elementem polityki samorządowej. Powinien służyć podejmowaniu planowych działań dotyczących inicjowania, wspierania, koordynowania badań i prac z dziedziny ochrony zabytków i krajobrazu kulturowego
oraz upowszechniania i promowania dziedzictwa kulturowego.

GMINNA EWIDENCJA ZABYTKÓW

Ewidencja stanowi uporządkowany zbiór wykonanych według jednolitych wzorów opracowań,  zawierających podstawowe informacje o obiektach zabytkowych. 

Ewidencja zabytków jest działaniem obowiązkowym dla wojewódzkich urzędów ochrony zabytków oraz gmin. 
Jej celem jest rozpoznanie obiektów zabytkowych w terenie i ich udokumentowanie, zebranie  i opracowanie podstawowych informacji merytorycznych o nich, zebranie informacji administracyjno-adresowych, tworzenie opracowań dla obiektów zagrożonych rozbiórką, destrukcją lub gruntowną przebudową, monitoring zasobu zabytkowego.
Z powodu stale rozszerzającego się na kolejne grupy zakresu zainteresowań konserwatorskich ewidencja rozumiana jako sporządzanie dokumentacji jest działaniem
ciągłym i nigdy nie zostanie definitywnie zakończona. Możliwe jest jedynie zaspokojenie potrzeb
w określonym momencie. Rzetelnie opracowana ewidencja umożliwia prowadzenie planowej polityki konserwatorskiej w zakresie wpisów do rejestru zabytków, współpracę konserwatora z władzami samorządowymi przy opracowywaniu planów zagospodarowania przestrzennego, planowanie i prowadzenie prac remontowo-budowlanych, dofinansowanie prac konserwatorskich, przygotowywanie szczegółowej dokumentacji wybranych obiektów zabytkowych, tworzenie zbioru informacji
o zabytkach na określonym terenie (gmina, powiat, województwo). Ewidencja ułatwia również podejmowanie przez konserwatorów zabytków szybkich decyzji w sprawach interwencyjnych.
Przy braku szczegółowej dokumentacji konserwatorskiej obiektu praktycznie musi zastąpić ją ewidencja.

 

Ewidencja zabytków nieruchomych

Ewidencja zabytków nieruchomych zawiera:

  • dane administracyjne i adresowe,
  • rys historyczny,
  • opis obiektu,
  • fotografie,
  • plany.

Obejmuje pojedyncze obiekty architektoniczne, zespoły budowlane (np. folwarki), zespoły urbanistyczne i ruralistyczne, zabytkowe parki i cmentarze.

Przykład karty adresowej zabytku nieruchomego został pokazany poniżej.

 

Ewidencja stanowisk archeologicznych

Ewidencja stanowisk archeologicznych obejmuje głównie stanowiska archeologiczne na terenie miast i gmin.

Przykład karty adresowej stanowiska archeologicznego został pokazany poniżej.

USŁUGI WYKRYWACZEM METALI

 

Poszukiwanie zabytków ruchomych lub archeologicznych za pomocą wykrywacza metali

Kwestie związane z poszukiwaniem zabytków ruchomych lub archeologicznych z użyciem sprzętu elektronicznego, w tym wykrywacza metali, uregulowane zostały w przepisach o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz innych ustaw, a także w  rozporządzeniu Ministra Kultury z dnia 9 czerwca 2004 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich i architektonicznych, a także innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych i poszukiwań ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych.

Należy jednak pamiętać o uprzednim uzyskaniu pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 12 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków wymaga poszukiwanie ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych, w tym zabytków archeologicznych, przy użyciu wszelkiego rodzaju urządzeń elektronicznych i technicznych oraz sprzętu do nurkowania.  

W celu uzyskania niniejszego pozwolenia, należy złożyć odpowiedni wniosek wraz z załączoną do niego pisemną zgodą właściciela gruntu na którym poszukiwania będą się odbywać. Prowadzenie poszukiwań,  bez zgody właściciela gruntu naruszałoby konstytucyjną zasadę poszanowania własności.

Wniosek o wydanie pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków,  może zostać złożony przez:

–   osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną posiadającą tytuł prawny do korzystania z zabytku, wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, trwałego zarządu albo ograniczonego prawa rzeczowego lub stosunku zobowiązaniowego;

–     osobę fizyczną albo jednostkę organizacyjną zamierzająca prowadzić  poszukiwania;

–     pełnomocnika wyżej wymienionych osób lub jednostek.

Opłata za wniosek wynosi 82 zł.

Szczegółowy tryb i sposób wydawania pozwoleń określa rozporządzenie ministra kultury z 9 czerwca 2004 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich i architektonicznych, a także innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych i poszukiwań ukrytych lub porzuconych zabytków ruchomych.

Należy pamiętać, iż zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami:„kto bez pozwolenia albo wbrew warunkom pozwolenia poszukuje ukrytych lub porzuconych zabytków, w tym przy użyciu wszelkiego rodzaju urządzeń elektronicznych i technicznych oraz sprzętu do nurkowania, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.” Przedmiotem ochrony jest w wypadku niniejszego przepisu zarówno nienaruszalność i integralność zabytków, które mogą ulec uszkodzeniu lub zniszczeniu w wyniku nieprawidłowo prowadzonych prac poszukiwawczych, jak też sama prawidłowość prowadzenia poszukiwań zabytków.

Co powinniśmy rozumieć pod pojęciami: „porzuconego zabytku” i „ukrytego zabytku”?

  • Porzucony jest taki zabytek, który został pozostawiony z zamiarem wyzbycia się jego własności, a także każdy zabytek, który nie znajduje się we władztwie określonej osoby, a znajdował się w takim władztwie wcześniej.
  • Zabytkiem ukrytym jest taki, który został umieszczony w takim miejscu, że odnalezienie go jest utrudnione, a także taki, w odniesieniu do którego podjęte zostały zachowania utrudniające określenie, gdzie się znajduje.

Poszukiwanie rzeczy, za pomocą wykrywaczy czy innego ekwipunku, poza ww. terenami jest dozwolone bez konieczności uzyskania uprzedniego pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Ważne jest jednak, iż zgodnie z art. 189 Kodeksu cywilnego, jeżeli znajdziemy rzecz mającą znaczniejszą wartość materialną albo wartość naukową lub artystyczną, w takich okolicznościach, że poszukiwanie właściciela byłoby oczywiście bezcelowe, znalazca obowiązany jest oddać rzecz właściwemu organowi państwowemu a rzecz znaleziona staję się własnością Skarbu Państwa. Znalazcy należy się jednak odpowiednie wynagrodzenie. Natomiast zgodnie z art. 35 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, przedmioty będące zabytkami archeologicznymi odkrytymi, przypadkowo znalezionymi albo pozyskanymi w wyniku badań archeologicznych, stanowią własność Skarbu Państwa. Odkopany zabytek archeologiczny staje się własnością Skarbu Państwa bez względu na to, czy został odkryty w rozumieniu art. 32 ust. 1 u.o.z., przypadkowo znaleziony w rozumieniu art. 33 ust. 1 ustawy czy pozyskany w wyniku badań archeologicznych albo w wyniku poszukiwań prowadzonych na podstawie i w granicach pozwolenia konserwatorskiego, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 12 u.o.z.

Źródło: http://www.prawodlakazdego.pl/content/poszukiwania-za-pomoc%C4%85-wykrywacza-metali

ANALIZY ANTROPOLOGICZNE

 

Badania szczątków ludzkich

Antropolog w laboratorium pracuje nad szczątkami ludzkimi

Analiza szczątków ludzkich jest częścią opracowania wyników badań archeologicznych. Badania nad szczątkami ludzkimi pozwalają na zbieranie danych biologicznych o populacji dotyczących życia jej członków, dostarczają informacji o kondycji biologicznej społeczności oraz profilu demograficznym.

Podstawowa analiza obejmuje ocenę liczby osobników oraz określenia płci i wieku. Ponadto wykonywane są pomiary długości kończyn i innych kości szkieletu w celu ustalenia wysokości ciała, obserwacje zmian patologicznych i wskaźników stresu środowiskowego świadczących o stanie zdrowia populacji. Możliwe jest także wykonanie badań laboratoryjnych (weryfikacje stanów patologicznych, analizy diety, migracji).

Informacje praktyczne:

– osobniki z pochówków (również zbiorowych), jeśli zachowany został układ anatomiczny szkieletu, powinny być eksplorowane i przechowywane pojedynczo. W trakcie analizy rzadko istnieje możliwość przyporządkowania przemieszanych szczątków do poszczególnych osobników, co znacząco wpływa na wyniki,

– szczątki przekazane do badań powinny być wstępnie odczyszczone.

Na koszty analizy składają się:

– przeprowadzane analizy w wybranym zakresie,

– koszty wynajmu pracowni antropologicznej,

– ewentualne badania laboratoryjne.

Witamy

Arkadia Firma Archeologiczna świadczy usługi archeologiczne w następujących zakresach:

  • nadzór archeologiczny i badania archeologiczno-architektoniczne;
  • prace poprzedzające inwestycje
  • archeologiczne badania ratownicze, rozpoznawcze i weryfikacyjne;

Czy wiesz, że możesz przeprowadzić nadzór archeologiczny naprawdę szybko i niedrogo?

Nasza firma świadczy usługi archeologiczne od 2008 roku. Od początku naszej działalności archeologicznej nastawieni jesteśmy na NAJWYŻSZĄ JAKOŚĆ obsługi klienta. Jesteśmy młodym i dynamicznym zespołem. Kochamy naszą pracę i wykonujemy ją z przyjemnością, co niewątpliwie znajduje odzwierciedlenie we wszystkim co robimy.

Jak działamy

Jesteśmy otwarci i komunikatywni – jeżeli nadzór archeologiczny jest dla Ciebie czymś nowym i nieznanym – ZADZWOŃ – z przyjemnością doradzimy i rozwiejemy wszelkie wątpliwości. Z nami każdy problem stanie się błahostką.
Czym różnimy się od naszej konkurencji? Z chlubą możemy powiedzieć, że jesteśmy najszybciej rozwijającą się firmą archeologiczną w Polsce. Kochamy i z chęcią stosujemy nowe technologie, gdyż przyśpieszają naszą pracę i obniżają jej koszt, co ma bezpośrednie przełożenie na zadowolenie klienta. Niezależnie czy jest to prywatny inwestor budujący wymarzony dom, czy też firma realizująca dużą inwestycję – słuchamy uważnie i reagujemy błyskawicznie.
Uzyskanie wstępnej WYCENY możliwe jest już przy pierwszym kontakcie, a cena zawsze podlega NEGOCJACJI. Jesteśmy elastyczni i jeżeli jest taka konieczność, to do pracy przystępujemy od razu. 

Nasze doświadczenie

Więcej informacji na temat naszej działalności i doświadczenia znajduje się w zakładkach DOŚWIADCZENIE oraz AKTUALNE REALIZACJE.
W trakcie naszej praktyki uzyskaliśmy kilkadziesiąt POZWOLEŃ konserwatorskich na prowadzenie badań  i nadzorów archeologicznych.
Współpracujemy z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Radomiu, Rzeszowie, Przemyślu, Tarnowie oraz w Częstochowie.
Zapewniamy PEŁNĄ i kompleksową OBSŁUGĘ archeologiczną prowadzonych inwestycji.
Realizujemy także działania podejmowane w zakresie prowadzenia polityki ochrony i opieki nad zabytkami w postaci sporządzania Ewidencji Zabytków (GEZ) oraz Programów Opieki nad Zabytkami.

Nasza firma prowadzi wyprzedzające prace archeologiczne na terenach inwestycji:

  • budownictwa mieszkaniowego;
  • instalacji infrastruktury miejskiej (wodociągi, linie energetyczne i telekomunikacyjne);
  • infrastruktury drogowej;
  • wszelkie inne inwestycje wykonywane w strefie ochrony konserwatorskiej;

Zapewniamy pełną obsługę formalno-prawną w zakresie ochrony zabytków, w tym:

  • uzyskanie warunków konserwatorskich;
  • przygotowanie wniosku na uzyskanie pozwolenia na prowadzenie prac archeologicznych (wzór wniosku do pobrania: Wojewódzki Konserwator Zabytków w Przemyślu);
  • uzyskanie zgody muzeum lub innej jednostki organizacyjnej do przyjęcia zabytków pozyskanych w trakcie badań archeologicznych.

Realizujemy obsługę  archeologiczną  inwestycji  na  terenach  województw:

  • podkarpackiego,
  • mazowieckiego,
  • lubelskiego,
  • małopolskiego,
  • świętokrzyskiego,
  • śląskiego,
  • opolskiego,